Olabilecek en güzel şeydi belki; onsuzluğu onunla dindirmek... Ne olabilme ihtimali kalmıştı artık ne de tamamen sonlandıracak yürek... Gitti bir gün tüm gidilen yollardan en uzağa gitti... Bensizliği seçti... Bunu bilmek yetmişti yeni bir hayat bekliyordu artık bizi, birbirimizden uzak yüreğimize yakın... Ne olması gerektiğini dahi bilmezken başladı bu rüyalar; bir gün oluyordu buluşuyorduk, başka bir gün kıskançlık kavgaları daha sonraki gün barışmanın verdiği huzur mutluluk aşk... Derken rüyalarımda kendi kendime yaşar oldum sevgimi, sevgilim rüyamda hep benimleydi seviyordu beni hiç bırakmıyordu Her zaman istediğim gibi yan yana huzurlu ve hep sevgi doluyduk... Ne güzel rüyalardı... Yıllar sürmüş gibi gelirken aslında bir kaç gündü... Sürekli uyur olmuştum rüya görebilmek için sevgilime kavuşmak için... Uyudum uyudum uyudum... Uyku huzurdu mutluluktu... Uyandığımda hatırlamıyordum bile bittiğini yeni rüyamı bekliyordum sadece gözlerini gördüğümde bitiyordu hayatın tüm gerçekliği... ...coming soon...